دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون

می جهد آتش چو شمع از دیده گریان منهیچ کس نشنیده است آتش ز آب آید برون

بی دهن شو تا غم روزی نباید خوردنتکوزه لب بسته از خم پر شراب آید برون

گریه چندین عقده مشکل به کار دل فزوداز نزول قطره از دریا حباب آید برون

موج بی آرام باشد بحر تا در شورش استنبض عاشق چون به مرگ از اضطراب آید برون؟

محو گردد در فروغ عشق، عقل خیره سردزد در کنجی خزد چون ماهتاب آید برون

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا نسوزی چرخ را صائب ز آه آتشینآفتاب دل محال است از حجاب آید برون

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love