چون خط از لعل لب آن ماه می آید بروناز جگرگاه بدخشان آه می آید برون

تا قیامت دل نخواهد ماند در زندان جسمعاقبت از زیر ابر این ماه می آید برون

چون نظر بر حاصل عمر عزیزان می کنماز دل بی حاصلم صد آه می آید برون

تشنه، برگردید سیراب از لب بحر سرابدلو ما خالی همان از چاه می آید برون

می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرادورباش شاه پیش از شاه می آید برون

سایه بیدست در گرمای محشر، هر که راآه سردی از دل آگاه می آید برون

می جهند از آه مظلومان سلامت ظالمانبرق اگر سالم ز خرمنگاه می آید برون

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نقطه ای کز خامه صائب تراوش می کندماه کنعانی بود کز چاه می آید برون

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets