مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن

ملایمت ز طمع پیشگان به آن ماندکه شمع موم به منزل کند گدا روشن

همیشه بخت سیه روز در میانم داشتمرا چو شمع نگردید پیش پا روشن

اگر چه هست کدورت میان چشم و غبارشد از غبار خط او سواد ما روشن

به غور معنی نازک رسند صافدلانهلال چهره نماید چو شد هوا روشن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. امید هست که چشم بصارت صائبشود ز خاک در شاه اولیا روشن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets