گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

میخانه را به آب رسانید ساغرمگل می کند خزان ز رخ زرد من همان

صبح قیامت از تب خورشید شد خلاصاز استخوان برون نرود درد من همان

دارم چو صبح اگر چه به بر آفتاب راخون می تراود از نفس سرد من همان

با بحر اگر چه دست در آغوش کرده استچون موج می تپد دل بی درد من همان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب اگر چه کرد برابر مرا به خاکدارد سپهر دون سر ناورد من همان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern