لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من

در مشرب جان سختی من رطل گران استهر سنگ که از حادثه آید به سر من

از مشرق مغرب گل خورشید برآمددر خواب بهارست نسیم سحر من

چون ریگ روان منزل من پا به رکاب استهر سست عنانی نشود همسفر من

در خانه و صحراست به لطف تو امیدمای خانه نگهدار من و همسفر من

زان زخم نمایان که ز تیغ تو ربودمافتاد خیابان بهشت از نظر من

در حسرت یک مصرع پرواز بلندستمجموعه برهم زده بال و پر من

مکتوب وفا در بغلم زنگ برآورددر بیضه عنقاست مگر نامه بر من؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب منم امروز که در نه صدف چرخپیدا نتوان کرد کسی هم گهر من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love