سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر رامی‌زنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را

حالتِ فرهاد و کارش روشن است از جوی شیرمی‌توان در زخم‌ دیدن جوهرِ شمشیر را

با شرابِ کهنه زاهد ترشرویی می‌کندکو جوانمردی که سازد کارِ این بی‌پیر را

بیستون را کرد شیرین‌کاریِ ما روسفیدما به ناخن تازه رو داریم جویِ شیر را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از خاکِ سیاهِ هند کی بیرون رود؟بشکند کی مور لنگی این طلسم قیر را؟

Başımı verrəm, zəmanə silsə qəm təsirini,Yandırar ahım odu öz xanəmin hər tirini.

İndi məmur olmuşam divanələr yurdunda mən,Qollarımdan asmışam divanəlik zəncirini.

Bəllidir, Fərhad çəkib Şirin üçün süd arxını,Mərd odur çəksin yaradan dövranın şəmşirini!

Köhnə meydən zahidin ağzı həmişə turş olar,Dəvət et mey içməyə hər dəm xərabat pirini.

Bisütun dağı bizə minnətdar olsa, var yeri,Dırnaq ilə arx çəkib biz sirab etdik Şirini.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saibi hind torpağından bəxti etməkçün xilas,Açmaq istər tilsimi, əfsus ki, bilmir sirrini.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern