به من شد نرم آن نامهربان آهسته آهستهبلی کم زور می گردد کمان آهسته آهسته

ز بس گرد سرش گشتم ز بس در پایش افتادمبه من مایل شد آن سرو روان آهسته آهسته

ازان نازک نهال ای دل به بوی گل قناعت کنبه حاصل می رسد نخل جوان آهسته آهسته

همین معنی است بر حسن مدارا حجت ناطقکه مرغی یاد می گیرد زبان آهسته آهسته

به کم کردن توان از دست افیون جان بدر بردنببر پیوند از خلق جهان آهسته آهسته

ز پیری می کند برگ سفر یک یک حواس منز هم می ریزد اوراق خزان آهسته آهسته

دل روشن درین وحشت سرا دایم نمی ماندهوا می گیرد این شمع از میان آهسته آهسته

به مویی می توان از چرب نرمی برد گویی راچه دلها برد آن نازک میان آهسته آهسته

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حریف دلبران شهر قزوین نیستی صائببکش خود را به شهر اصفهان آهسته آهسته

Mənə ram oldu ol sərvi-rəvan ahəstə-ahəstə,Zora düşməz, çəkilsə çün kəman ahəstə-ahəstə.

O qədri başına döndüm, o qədri payinə düşdüm,Mənə meyl etdi ol tazə cavan ahəstə-ahəstə.

O körpə qönçənin, ey dil, qənaət eylə ətrilə,Nəzarət eyləsən bərkir fidan ahəstə-ahəstə.

Tükü yağdan çəkərlər, – bir məsl var, – inciməz ruhu,Könüllər ovlamış nazik miyan ahəstə-ahəstə.

Zəif olsan, hamar yolla gedərsən mənzilə, şəksiz,Gəzər dağlarda, çöllərdə çoban ahəstə-ahəstə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu qəzvinli gözəllərlə bacarmazsan, inan, Saib,Səni səslər uzaqdan İsfahan ahəstə-ahəstə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets