بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه

مجوی آب مروت ازین تهی چشمانکه تشنگی نبرد از جگر نظاره چاه

به رهنمایی کوته نظر ز راه مروکه پیش پا نتوان دید با ستاره چاه

ز کاهلان بگسل تا به منزلی برسیکه نقش پای گرانان بود قواره چاه

سخن چو تازه برآید ز کلک، بی قدرستچو یوسفی که فروشند بر کناره چاه

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به وادیی که منم رهنورد آن صائببود ز نقش قدم بیشتر شماره چاه

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets