چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله

با تیره روزگاران ماتم چه کار سازد؟سرمه چه رنگ دارد بر دیده غزاله؟

جز خون دل نصیبی از خوان قسمتم نیستچون لاله دفتر داغ تا شد به من حواله

صحبت ز پرتو او رنگ نشاط داردبی پان می مبادا هرگز لب پیاله

در دست آه من نیست بر گرد او نگشتنبی اختیار گردد بر گرد ماه هاله

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کیفیت است مطلب از عمر، نه درازیخضر و حیات جاوید، ما و می دو ساله

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets