بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری

تیر کج را از هدف دست تصرف کوته استسخت خواب آلوده می تازی، ز منزل نگذری

با وجود تن پرستی ز اهل دل نتوان شدنصاحب گوهر نگردی تا ز ساحل نگذری

سالها چون رشته پیچ و تاب اگر خواهی زدنتا نگردی بی گره زین مهره گل نگذری

راه هفتاد و دو ملت می شود اینجا یکیزینهار ای طالب حق از در دل نگذری

نوشها درج است در هر نیش این عبرت سرااز سر خاری درین گلزار غافل نگذری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خط آزادی نگیری صائب از بی طاقتیتا ز جان خود چو مرغ نیم بسمل نگذری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring