چنان که از نمک افزون شود جراحت‌هایکی هزار ز پرسش شود مصیبت‌ها

مپوش چشم ز نظاره غبار ملالکه پیش خیز نشاط است گرد کلفت‌‌ها

مده ز جهل مرکب به نام تن چو عقیقکه هست لازم تحصیل نام، ظلمت‌ها

مدار چشم اقامت ز اعتبار جهانکه همچو سایه بال هماست دولت‌ها

نمی‌توان به خس و خار کشت آتش رایکی هزار شود عشق از نصیحت‌ها

نبود حوصله چشم شور، ظرف مرابه خوردن دل خود ساختم ز نعمت‌ها

ز اشک، دیده یک آفریده رنگین نیستفسرده است درین عهد خون غیرت‌ها

نکرده ساده دل خود ز فکر، گوشه مگیرکه انجمن شود از فکر پوچ، خلوت‌ها

نفس ز دل به لبم می‌رسد به دشواریز بس گره شده در سینه‌ام شکایت‌ها

کسی ز خاک لحد شسته رو برون آیدکه شوید از عرق شرم، گرد خجلت‌ها

گران شدن سبکی را در آستین داردکه هست لازم ثقل ثقیل خفت‌ها

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جریده شو که ندارد به عهد ما صائببه غیر خوردن دل دانه دام صحبت‌ها

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets