غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌هاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستی‌ها

به قدر آنچه شوی پست، سربلند شویگرفته‌ایم عیار بلند و پستی‌ها

نسیم جاذبه‌ای پیش راه ما بفرستکه گشت سد ره ما غبار هستی‌ها

که می‌کند سر زلف حواس ما را جمع؟به غیر بی‌خودی عشق و خواب مستی‌ها

بگیر سر خط عبرت ز قطع زلف ایازکشیده دار عنان درازدستی‌ها

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به وصل او نرسیدم ز مفلسی صائبسیاه در دو جهان روی تنگدستی‌ها!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love