نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری

متاع آشنایی روی گردان گشته از دلهاهمین از آشنارویان بجا مانده است دیواری

به زلف حرف ما آشفتگان بسیار می پیچیسروکارت نیفتاده است با زلف سیه کاری

چو مجنون خانه ای در دامن صحرا هوس دارمکه غیر از گردباد آنجا نیاید هیچ دیاری

برافتاده است رسم مردمی از گلشن عالمندارد نرگس بیمار بر بالین پرستاری

اگر سیاره گردون سراسر مشتری گرددنیفتد بر سر من سایه دست خریداری

اگر دشمن سرت خواهد چو گل در دامنش افکنچو شاخ گل برون بر از چمن دوش سبکباری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ازین دشت بلاخیز حوادث چون روم صائب؟دهن واکرده است از هر طرف آتش زبان ماری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring