تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی

خلوت گور ترا جنت دربسته شودگر درین نشائه به تنهایی و عزلت سازی

صد در فیض به روی تو گشایند از غیبسینه را گر سپر سنگ ملامت سازی

می شود خاک شکرزار تو بی دیده شورگر تو چون مور به اکسیر قناعت سازی

مشت خونی که بود حق سرشک سحریچند گلگونه رخسار خجالت سازی؟

رشته ای را که توان ساخت کمند وحدتحیف باشد که تو شیرازه صحبت سازی

در قیامت گل بی خار تو خواهد گردیدپشت دستی که تو زخمی ز ندامت سازی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تو که از دیدن گل می روی از خود صائببه ازان نیست که از دور به نکهت سازی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love