ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی

غبار تفرقه ای نیست همچو شیر و شکرمیان آتش و آب جهان بیرنگی

فریب رنگ چو طفلان ربوده است تراگلی نچیده ای از بوستان بیرنگی

ز انقلاب خزان و بهار آزادیمرسیده ایم به دارالامان بیرنگی

گرفته است ترا رنگ همچو خون دامنچسان رسی ز پی کاروان بیرنگی؟

دلت خوش است به میهای لاله رنگ جهاننخورده ای می صاف جهان بیرنگی

به روی آینه سیماب را قراری نیستستاره سوز بود آسمان بیرنگی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز چشم بحر صدف را نهان کند صائبفروغ گوهر روشن روان بیرنگی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring