چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی

چندان تلاش کن که ترا بی خبر کنندچون بی خبر شدی ز جهان باخبر شوی

شبنم به آفتاب رسید از فروتنیافتاده شو مگر تو هم از خاک بر شوی

شد آب تلخ گوهر شهوار در صدفاز خود تو هم سفر کن، شاید گهر شوی

از قلزمی که نوح مسلم بدر نرفتتو خشک مغز در غم آنی که تر شوی

همت بلنددار، چه چیزست این جهان؟تا قانع از خدای به این مختصر شوی

چون سوزن از لباس تعلق برهنه شوتا با مسیح پاک نفس همسفر شوی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب جواب آن غزل است این که خواجه گفتای بیخبر بکوش که صاحب خبر شوی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets