Məni bir qaşı kəman oxladı müjganı ilə,Atdı bir ox ki yarar könlümü peykanı ilə.

O kamanqaş gözəl atdıqca xədəngi-müjəsin,Doldu peymaneyi-çeşmim ciyərim qanı ilə.

Bağlayıb boynuna zahid xəmi-zülfün tuqun,Gör necə küfr təriqin tutub iymanı ilə.

Könlümüz cəm idi, nagah əsib badi-səba,Qıldı pəjmürdə yenə zülfi-pərişanı ilə.

Xublar içrə vəcahətli idi Yusif əzəl,Deyin o əzzələ qarşı dura, bu sani ilə.

Aşiqin cismini duzəx odu yandırmaz, elə -Ki, elə yandırır od məhvəşi hicranı ilə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Zikrinin naleyi-əfqanı yetişdi fələyə,Yandırar əncüməni-əncümü əfqanı ilə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love