در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری

چون به چمن بگذرد شعله رعنای توسرو به بر می کند جامه خاکستری

در نظر اهل دید خار کند گلشنیدر جگر قانعان قطره کند کوثری

خنده او چون گره واکند از کار شرمپای گذارد به کوه خنده کبک دری

هر کف خاک مرا شورش دیگر بودپیکر منصور را نیست غم بی سری

دامن خورشید را زود تواند گرفتهر که چو شبنم بود در پی گردآوری

رفت سلامت برون آخر ازین سنگلاخآینه ما نداشت طالع اسکندری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز اطلس و دیبای چرخ صائب بهتر بوداخگر دل زنده را جامه خاکستری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring