با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی

دنبال هوای نفس رفتیسررشته عهد را گسستی

گر توبه ترا شکسته می بودکی توبه خویش می شکستی؟

بی وزن و سبک چو باد گشتیاز شاخ به شاخ بس که جستی

کردند ترا به آستین دورچون گرد به هر کجا نشستی

آتش به تو دست یافت آخرهر چند که چون سپند جستی

موی تو سفید گشت، بنمایباری که ازین شکوفه بستی

دامان تو روز حشر گیردخاری که به زیر پا شکستی

بر شیشه آسمان زنی سنگاز جام غرور بس که مستی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دور تو به سر رسید صائبوز جهل، هنوز لای مستی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern