دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را

هر موی دلفریب تو شیرازه دلی استمتراش زینهار خط مشکبار را

مگذر ز حسن ترک که در گوشمال دلدست دگر بود کمر بهله دار را

دست حنایی تو ز نیرنگ دلبرییکدست کرد حسن خزان و بهار را

سنگ یده است مهره گهواره یتیمجز گریه کار نیست دل داغدار را

چون شوق پای در جگر سنگ بفشردبا کبک هم خرام کند کوهسار را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب حریف سیلی باد خزان نه ایپیش از خزان ز خود بفشان برگ و بار را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring