عمری است حلقه در میخانه ایم مادر حلقه تصرف پیمانه ایم ما

مقصود ما ز خوردن می نیست بی غمیاز تشنگان گریه مستانه ایم ما

در چشم ناقصان جهان گرچه نارسیمچون باده، جوش سینه میخانه ایم ما

عشاق را به تیغ زبان گرم می کنیمچون شمع، تازیانه پروانه ایم ما

گر از ستاره سوختگان عمارتیمچون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما

عمری است رفته ایم ازین خاکدان برونبی درد را خیال که در خانه ایم ما

چون خواب اگرچه رخت اقامت فکنده‌ایمتا چشم می زنی به هم، افسانه ایم ما

از نورسیدگان خرابات نیستیمچون خشت، پا شکسته میخانه ایم ما

جز جستجوی رزق نداریم هیچ کارچون آسیا به گرد، پی دانه ایم ما

در مشورت اگرچه گشاد جهان ز ماستسرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما

از ما زبان خامه تکلیف کوته استاین شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مهربتان در آب و گل ما سرشته اندصائب خمیر مایه بتخانه ایم ما

Həlqə olduq qapısında yenə meyxanələrin,Bu hal ilə yetişək vəslinə peymanələrin.

Biz xarabata uşaq vaxtı gəlib düşməmişik,Kərpic olduq divarında bu qədim xanələrin.

Dilimin xəncəri aşiqləri doğrar gündüz,Gecə şəmim yaxacaq atəşə pərvanələri.

Məşvərətlə açılır sirri əyər dünyamızın,Mən deyim, sən də çevir təsbehinin danələrin.

İstərik tez qurtara söhbətini indi qələm,Vaqif olluq halına sonra da divanələrin.

Xabi-qəflət alacaq, alsa bizi ağuşuna,Bircə anda düşərik qoynuna əfsanələrin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. O gözəllər elə hopmuşdu bizim canımıza,Saib, olduq mayası biz də bu bütxanələrin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern