ای حسن پرده‌سوز تو برق نقاب‌هاروی عرق‌فشان تو سیل حجاب‌ها

از نقطه‌های خال تو در هر نظاره‌ایبیرون نوشته حرف‌شناسان کتاب‌ها

از انفعال روی تو گل‌های شوخ‌ چشمبر پیرهن فشانده مکرر گلاب‌ها

در رشته می‌کشند گهرهای آبداردر موج خیز حسن تو دام سراب‌ها

افکنده‌اند در جگر سنگ رخنه‌هااز موج تازیانه حکم تو آب‌ها

در مجلس شراب تو از شوق می‌زنندپروانه‌وار سینه بر آتش کباب‌ها

شادم ز پیچ و تاب محبت که می‌رسدآخر به زلف، سلسله پیچ و تاب‌ها

از آه ما در انجمن حسن می‌پردچون نامه‌های روز قیامت نقاب‌ها

بیدار شو که در شب یلدای نیستیدربرده است چشم تو را طرفه خواب‌ها

بیداری حیات شود منتهی به مرگآرامش است عاقبت اضطراب‌ها

تسلیم شو، وگرنه برای سبکسرانتابیده‌اند از رگ گردن طناب‌ها

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به این خوشم که مرا آزموده‌اندشیرین‌لبان به باده تلخ عتاب‌ها

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets