مرکزِ خاک است گردون آسمانِ عشق رالامکان یک پله باشد آستانِ عشق را

تا چه آید، روشن است، از دستِ این یک قبضه خاکچرخ نتوانست زه کردن کمانِ عشق را

گفتگوی عاشقی لاحولِ بی‌دردان بودعقل نتواند شنیدن داستانِ عشق را

پیش ازین اینجا نمک را قیمتِ الماس بودشورِ من کانِ ملاحت ساخت خوانِ عشق را

روز و شب ظاهر به داغ‌ کهنه و نو می‌شودنیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق را

گرم‌رفتاری چراغِ پیشِ پای ما بس استمشعلِ دیگر چه حاجت کاروانِ عشق را

آسمان را رعشهٔ هیبت به خاک انداخته استکیست تا بر سر کشد رطلِ گرانِ عشق را

خاک را چون باد نعلِ جستجو در آتش استنیست آسایش زمین و آسمانِ عشق را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شکرلله صائب از اقبالِ همت، عاقبتمهربانِ خویش کردم قهرمانِ عشق را

Torpaqdan qüvvət alıb keçir hər anı eşqin,Laməkana az qalır çatsın məkanı eşqin.

Gecə qaysaq bağlamış, gündüz – təzə yaradır,Aysız, günsüz dolanır, bil, asimanı eşqin.

Bu bir parça torpağı nurlandıran fələkmi?Bəlkə, halə olubdur göydə kamanı eşqin?

Titrəyib qorxusundan torpağa endi göylər,İç bu dolu kasanı, ol qəhrəmanı eşqin.

Burda duz ilə almas bir qiymətə satılmış,Mənim duzumsa oldu məlamət kanı eşqin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Allaha çox şükür ki, axır gətirdi bəxti,Saib də olmuş indi bir pasibanı eşqin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love