دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

تلاش مسند عزت برون در بگذارصف نعال در آیینه خانه ما نیست

غنیمت است درین روزگار کم فرصتکه خضر مانع آب شبانه ما نیست

به عشق برق، الف می کشد به سینه خویشبه دست ابر خنک، چشم دانه ما نیست

به سینه دل صد چاک دست رد مگذاراگر چه زلف تو محتاج شانه ما نیست

برو گل این زر خود در کنار آتش ریزکه خونبهای خس آشیانه ما نیست

به جای نقطه سویدا ز کلک می ریزدفغان که اهل دلی در زمانه ما نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چرا کنیم سخن دلپذیر چون صائب؟سخن پذیر دلی در زمانه ما نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love