به رغبت با خم زلفش دل بی‌تاب می‌سازدچو آب زندگی با ماهی این قلاب می‌سازد

شود گلزار ابراهیم آتش بر گنهکاراندل ما را چنین گر شرم عصیان آب می‌سازد

به احسان ای توانگر دستگیری کن فقیران راکه دریا بهر ریزش ابر را سیراب می‌سازد

سپهر کج‌رو از جا در نیارد اهل تمکین راخس و خاشاک را سرگشته این گرداب می‌سازد

سفیدی‌های مو گفتم شود صبح امید منندانستم که غفلت پرده‌های خواب می‌سازد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. وفاداری مجو از دولت هرجایی دنیابه یک روزن کجا خورشید عالم‌تاب می‌سازد؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring