در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست

نه لب از گفتن خبر دارد نه گوش از استماعدر میان اهل دل گفت و شنود دیگرست

حرف سایل سبز کردن گرچه باشد از کرمحفظ آب روی اهل فقر جود دیگرست

در طریقت هستی هر کس به قدر نیستی استبی وجودان را درین دیوان وجود دیگرست

می توان یک عمر پوشیدن که باشد تازه روکسوت عریان تنی را تار و پود دیگرست

چشم بد بسیار دارد در کمین آزادگیطوق قمری سرو را چشم حسود دیگرست

گرچه دارد سودها آسودگی از باج و خرجدر زیان گشتن شریک خلق سود دیگرست

جای هر سنگ ملامت بر تن مجنون منبخت ناساز دگر، چرخ کبود دیگرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زنده می گردند از گفتار او دلمردگانکلک صائب اصفهان را زنده رود دیگرست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love