Qışın nəğməsi
Saqqalı ağ, saçı ağ,Əlində zorba çomaqGəldi qocalmış babaŞaxta baba, qış baba.Gurladı boğnuq səsi,Uğuldadı nəğməsi:“ – Ay uşaqlar, mən qışam,Burda mənzil salmışam.Mən gələndə yağar qar,Onu sevər uşaqlar.Qardan adam yaparaq,Oynarlar qar-topalaq.Soyuq qış axşamındaİsti ocaq başındaNağıl deyir nənələr,Qulaq asır nəvələr”.Çöldə ayaz, boran, qar,Qışın da bir zövqü var...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/saiq-qisin-negmesi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ey könüllər mühəndisi şair,Qələmin öylə incə bir sahir.
Ailə həyatımın on altı illiyiSəməd Vurğuna ithaf edirəm*Vurğunum, get-gedə gəncləşir könül,
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
Xalq düşməninəDayan, dayan, cahil memar, bina, otaq əyridir,Çünki o əl, o göz, qulaq, o baş, ayaq əyridir.
Poems by other poets
Əya ey mərdümi-aləm, baxın bu bir rəvayətdir,Bu əsrin xalqına ancaq münasib bir hekayətdir
OlurZərrəcə qəm çəkmə, aliyi-həzrətim,Qadir Mövlamız sənə yar olur,
Qamu cövri ki, cana, cana etdinQamu cövri ki, cana, cana etdin,Qamusun xub key mərdanə etdin.
BilməyəOl deyil şair ki, şeirin ehtiramın bilməyə,Dəvayi-şeir eyləyə, amma məqamın bilməyə.