Qamu cövri ki, cana, cana etdin,Qamusun xub key mərdanə etdin.

Gözün qan ağladuğu, ey pəriruKi, hərdəm zülmünü insanə etdin.

Əlinə tiğ verdün iki məstin,Bu rəsmü adəti türkanə etdin.

Şu məst etdiklərin mehrab içindəGörən der: məscidi meyxanə etdin.

Şu can deyrində yaxdın iki şəmi,Cəhani yeksər atəşxanə etdin.

Çü zənciri saçuna şanə urdun,Tökəli aqili divanə etdin.

Cəmalin şəminə yanmağa hər dəmQamu can mürğünü pərvanə etdin.

Yüzün nətində xalin baydaqunuSürəldən şahları fərzanə etdin.

Saçunun bir qılın, ey müshəfi-can,Həzaran qisseyi-əfsanə etdin.

Könül mürğün giriftar etməgiçünŞu zulfu xali damü danə etdin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Həbibi, qulağuna söylə yarın,Sözünü çünkü sən dürdanə etdin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets