Arvad
Ay hazarat, başa yaman bəladır,Çox danışıb ərlə deyişən arvad.Bütün günü ar etməyib kimsədən,Savaşıb, qışqırıb, döyüşən arvad.
Yaman oda saldım özüm-özümü,Baş açmıram seçəm əyri-düzünü.Ha deyirəm, eşidən yox sözümü,Aman, tapın alnıaçıq, şən arvad.
Məmmədhüseynəm, yanar oda düşmüşəm,Qəm içində qəmtək qara bişmişəm.Nə lazımmış özü çirkin, ağlı kəm,Uşağa, böyüyə iyəşən arvad.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sair-memmedhuseyn-arvad
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Çərx fələk çəkdin qəza qılıncınƏyyamımı siyah etdin ağlaram
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
SamavarEy olan aləmara layiq sultan, samavar,Sənə müştaqıydı məcmu bəy və xan, samavar,
Barilahim qismət etmişBarilahim qismət etmişYaxşı yoldaşlan məni,