کوشوان دهی است در حوالی هرات و مولانای مذکور جوانی آدمی سیرت و خوش طبع و خوش صحبت و شوخ طبیعت است خط نستعلیق را خوب مینویسد و در شعر و عروض و معما مهارتی دارد و گاهی بامر صحافی نیز می پردازد تخلصش کاهی است این اشعار از اوست:

تا چند بحسرت در و دیوار تو بینم
از خانه برون آی که دیدار تو بینم

بخرام که از هر طرفی سرو قدان را
حیران شده ی قامت و رفتار تو بینم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets