مردی بی تعین و هرزه گرد بود و گاهی بگفتن شعر زبان میگشود، این مطلع از اوست :

کو طبیبی که دوای دل زارم سازد
درد دل بشنود و چاره ی کارم سازد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets