از شعرای مشهد مقدس منور رضیه رضویه (ع) است و مرد دیوانه و بی حیاست و اکثر اوقات با مردم در جنگ و گفتگوست و هر گاه شعر خود را میخواند فریاد میکند که تحسین کنید که بهترین شاعران منم . اما گاهی از او شعرهایی سر میزند که خالی از حالتی نیست مثل این بیت :

سلطان ملک حسنی و من داد میکنم
دو لعل یار که با یکدیگر زبان دارند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets