به کحالی اوقات میگذراند و مشغول با وجود فقر به بذل دینار و درم مقبول طبایع نزدیک و دور بود، در شعر هرگز زبان بمدخ کسی نمی گشود این مطلع از اوست :

هلال خواست شود حلقه درش شب عید
ز دور بست خیالی ولی بهم نرسید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets