واعظ خوشخوان بود و گاهی در اثنای وعظ شعر خود میخواند و حالی میکرد که موجب نفرت مردم می شد، این مطلع از اوست :

سر دهان او را جستم ز نکته دانی
گفتا ز بی نشانی . کس چون دهد نشانی!؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets