او نیز از جمله سکنه آنجاست مرد فاضل آدمی صفت و بسیار خلیق و بی آزار و بغایت حلیم و همواره بوده و پیش از آنکه از ثمره ی شجره ی فضیلت بهره یابد از میوه ی عمر گرانمایه بی بهره گشته این دو مطلع از اوست :

رقیب از قتل من تا کی سخن با یار میگویی
چه میخواهی ز جان من چرا بسیار میگویی

نمایم روی دل هر دم سگان آن سر کو را
بدین رو میکنم مایل بسوی خود سگ او را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets