مداح قاسم بیک پرناک بود و از او صله‌های گرانمند یافت این دو مطلع از اوست:

میدهم جان، قدمی نِه به سر بالینم
لب و دندان بنما یاد ده از یاسینم

چو استاد ازل بهر تماشا بست آیین را
ستونها ساخت در قصر نکویی ساق سیمین را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets