پشّه​ای رفت بر درخت چنارگفت خواهم که بر پرم هشدار

گفتش آخر کزین نشست چه خاستتا زبرخاستن چه خیزد راست

پشه​ای بیش نیستی به وجودتا که اندیشی از قیام و قعود

هیچ از طور خویشتن مگذرفطرت خویش را به جای آور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets