نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت

نه عرض بلکه جوهری است شریفوز اضافات یافته تشریف

جسم نبوَد که جسم را اجزاستو او محل بسیط بی همتا است

وحدت عقل و نفس را داندجسم دیدی که او خدا داند

گر بسیطی درآید اندر جسممتجزّی شود به چندین قسم

که بسیط آنگهی بسیط بودچو بدو جسم تو محیط بود

نشود از غذا فزایندهمُحْدَث است او ولیک پاینده

نی بمیرد همی چو نفس نماآنکه در شأن اوست «بل احیا»

مردن و زیستن چو ضدّانندروح را نیست عاقلان دانند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love