مرکز روح عالم اعلاستو آن منزّه ز شیب وز بالاست

بی تناهی و حصر و بی محل استزانکه نور خدای لم یزل است

از اشارات حسی است بریمترقی به قوت نظری

ای منزه ز اَیْن و هیأت و لوننشنیدی که «انتم الاعلون»

تو مبرا ز مرکز خاکیفیض انوار عالم پاکی

عرش و کرسی، کمینه پایۀ تستنور خورشید و مه ز سایۀ تست

چرخ اعظم، ستانۀ پایتهر دو عالم مسخر رایت

باش تا ز آفتاب نور جلالدرنشینی به اوج ژاله مثال

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love