حمد بیحد احدی را که کمال کرمشداد سرمایه توفیق خرد انسان را

Hədsiz həmd o Allaha ki, lütfü kərəmiƏql sərmayəsinə malik edib insanı.

داد سر رشته اقبال بدست خردشکرد تعلیم باو قاعده ایمان را

Vermiş ovsarını əqlin əlinə iqbalın,Etdi təlim ona hər qaideyi-imanı.

تا بهنگام عمل فرق بد و نیک کندلطف کرد و بفرستاد باو قرآن را

Yaxşını pisdən əməl vəqti ağıl seçmək üçün,Göndəribdir ona lütf eyləyərək Quranı.

تا کند کام دل از معنی قرآن حاصلکرد مصباح طریق طلبش عرفان را

Kami-dil almaq üçün məniyi-Qurandan o,Bu tələbdə ona göstərdi rəhi-ürfanı.

ای خوش آن عاقبت اندیش که ضایع نکنداین همه مرحمت و مکرمت و احسان را

Xoş elə aqil olan kimsə ki, zaye eləməzBu qədər mərhəmət ilə kərəmi-insanı.

در همه کار شود تابع آثار نبیمقتدای عمل خود نکند شیطان را

Hər bir işdə olaraq tabei-asari-nəbi,Etdiyi işlərə rəhbər eləməz şeytanı.

گرچه شک نیست درین قول که غفران آخرمی کند رفع خطا و خلل عصیان را

Gərçi yox şübhə bu sözdə ki, nəhayət keçəcəkTanrı bəxşişlə sərasər xələlü üsyanı.

اول حال اگر میل معاصی نکندبه از آنست که آخر طلبد غفران را

Etməmək meyl gözəldir günaha əvvəldən,Diləməkdənsə nəhayət kərəmi-sübhanı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love