گهی که در غم آن گل‌عذار می‌گریمبه صورت ناله چو ابر بهار می‌گریم

Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram,Fəğan ilə dönüb əbri-baharə, ağlayıram.

ز چرخ می‌گذرد های‌های گریه منشبی که بی‌مَهِ خود زار زار می‌گریم

Mənim bu naleyi-zarım keçir fələklərdənKi, sübhədək gəlirəm ahü zarə, ağlayıram.

چه سود منع من ای هم‌نشین چو می‌دانیکه بی‌قرارم و بی‌اختیار می‌گریم

Nə xeyri mən’ eləməkdən bilirsən, ey həmdəm,Yox ixtiyar, dili-biqərarə ağlayıram.

مراست گریه ز بسیاری جفای رقیبمگو که از کمی لطف یار می‌گریم

Mən ağlaram ki, rəqibin cəfaləri çoxdur,Demə ki, az görünən lütfi-yarə ağlayıram.

چو عاقلی ز من ای آفتاب حسن چه سودازین که شب همه‌شب شمع‌وار می‌گریم

Nə xeyri, yox xəbərin, ey gözəlliyin günəşiKi, şəm tək gecələr aşikarə ağlayıram.

چو شمع گریه من نیست بهر روز وصالز جان‌گدازی شب‌های تار می‌گریم

Vüsalə yetmək üçün şəm tək mən ağlamıram,Şəbi-fəraq yaxır qəlbi narə, ağlayıram.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز روزگار فضولی شکایتی دارمعجب مدار که از روزگار می‌گریم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, eyləyirəm ruzigardən şikvə,Təəccüb etmə, bu bəd ruzigarə ağlayıram.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love