در راه اعتزال هرزه سرایهست مخلوق حق کلام خدای

ذات حق بی سخن بود اکنوننیست لایق به حضرت بیچون

علم حق چون بدین کلام عظیمبود پیوسته او علیم و قدیم

کی شناسد وجود قرآن راتا نداند حقیقت آن را

متکلم بود بدان دایموان معانی بدو بود قایم

زین سبب گفت شیخ ما که کلامبا سخن گوست بر سبیل دوام

گر به وحدت سرای عین رسیوارهی از فضول و بوالهوسی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love