شباب عمر عجب با شتاب می‌گذردبدین شتاب خدایا شباب می‌گذرد

شباب و شاهد و گل مغتنم بود ساقیشتاب کن که جهان با شتاب می‌گذرد

خوش آن دقایق مستی که زیر سایهٔ بیدبه نالهٔ دف و چنگ و رباب می‌گذرد

به چشم خود گذر عمر خویش می‌بینمنشسته‌ام لب جویی و آب می‌گذرد

به روی ماه نیاری حدیث زلف سیاهکه ابر از جلو آفتاب می‌گذرد

غبار آینهٔ دل حجاب دیدهٔ ماستوگرنه شاهد ما بی‌نقاب می‌گذرد

چه الفتی‌ست میان من و سر زلفشکه عمر من همه در پیچ و تاب می‌گذرد

خراب گردش آن چشم جاودان‌مستمکه دور جام جهان خراب می‌گذرد

به یاد نرگس مست تو تا شدم مخمورخیال خواب به چشمم به خواب می‌گذرد

به آب و تاب جوانی چگونه غره شدیکه خود جوانی و این آب و تاب می‌گذرد

به زیر سنگ لحد استخوان پیکر ماچو گندمی است که از آسیاب می‌گذرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کمان چرخ فلک شهریار در کف کیستکه روزگار چو تیر شهاب می‌گذرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love