Firəngistanın əyanlarından bir mütəməvvil olan şəxs bir qitə dilgüşaolan bağ saldırmışdı. Haman busitansəranın tağında yazdırmışdı ki, bubağ mutəəlliqdir ol mərdi-mücərrədə ki, dünyada heç bir şeyə tamahvə ehtiyacı olmaya.Bir gün bir tamahkar olan dövlətli bağ sahibinin hüzuruna hazırolub, nəxli-təmənnadan bu günə səməri-murad xahiş qıldı ki, bən-dənin cəmi dünyadan bir zada tamahım və ehtiyacım yoxdur. Bəs bubağı mənə mərhəmət qıl.Sahibi-bağ dedi ki, əgər səndə tamah və ehtiyac olmasaydı, bağıməndən xahiş qılmazdın. Hüzurundan ixrac elədi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets