Eşşəyini itirmiş kişi
Öz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.Nagəhan gördü ol bir özgə ulağ,Yüklədi öz yükün ona sərsaq.Öz ulağı bilib olurdu rəvan,Ta ki sahibulaq oldu əyan.Yükü açdı ulaqdən dərhal,Ulağın sürdü oldu fariğbal.Bu kişi etdi naləvü fəryad,Elədi çərxi-dun əlindən dad.Çünki öz eşşəyi xəyal etdi,Yaxasın tutdu qilü-qal etdi –Ki, alırsan ulağımı əldən,Vermərəm ta ki düşməsəm dildən.Gəldilər xəlq bu təmaşayə,Güldülər ol səfihü şeydayə.Dedilər: – Qıl bəyan sən, a kişi,Ulağın erkək idi, ya ki dişi?Dedi kim, hiç yoxdu şübhəvü şəkk –Ki, ulağım mənimdü bəs erkək.Dedilər: – Bu ulaq kim, dişidir!Dedi ki, məsk olub, qəza işidir.Bir də siz etməyin bu barədə şəkk,Çox da erkək deyildi ol eşşək.Seyyida, var cahanda çox nadan,Özünü aqil eyləyibdi güman.Biri də onların yəqin sənsən,Yenə sən qanmısan, sənə əhsən!Belə fikr eyləyir ki, hər nadanÖzünündür təmam kövnü məkan.Xəlq olub ondan ötrü ərzü səma,Ümməhati-çaharü həft aba.Bilməyir ki, tüfeyli-Əhməddir,Xilqətin baisi Mühəmməddir.Bil ki, olmuşdur, ey güli-Ələvi,Cümlə aləm sənayei-nəbəvi.O şahənşah ki, mehrdir lame,Həqqə məsnudir, bizə sane.İki münşəqq olub o nuri-cəli,Biri Məhmuddür, birisi Əli.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/seyid-ezim-esseyini-itirmis-kisi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Bir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –Ki, hənuz olmamışdı sahibhuş,
Siçan və pişik (Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik)Var idi bir şəhrdə bir bəd pişik –Kim, yox idi bir belə mürtəd pişik.
Süleyman və qarğaBelə nəql etdi raviyani-kəlam –Ki, Süleyman nəbi əleyhi-səlam.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Poems by other poets
Qorxuram ki qala bu həsrət canda,Əs, ey canım, bad-i-murad, əs indi,
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.
Mirzə Şəfi Vazehlə Naci və Nasehin müşairəsiVazeh:*Şəbxpuş olmuş qədin ruxsari-atəşgunilə,
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی