Sübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.Gördü kim, bir xoruzi-rənginmuEyləyir bir ağacda “quqqulu-qu”.Sordu çaqqal: – Ey xoruz, nə var?Dedi: – Vəqti-nəmazdır əzkar.Bu minar üstə mən əzan verirəm,Xəlqə sübh olduğun nişan verirəm.Dedi kim, ey xoruzi-xoşavaz,Düş əşağə, qılaq xudayə namaz.Dedi: – Bəs qoy imamız gəlsin,Vacibül-ehtiramımız gəlsin.Dedi: – Kimdir imamın, ey zirək?Dedi: – Kənd içrə zorba, qıllı köpək.Dedi bəs mən gedim bulağə tərəf,.Dəstəmazım mənim olubdu tələf.Köpək adın eşitcəyin çaqqalXövfdən durmadı, qaçıb filhal.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets