Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.

Aşiq azadə gərəkdir ki, dönər zindanəBərgi-güldən ola gər bülbüli-şeydayə qəfəs.

Ağladı bülbül əgər mən kimi hicran gecəsi,Nə üçün dönmədi bir mövclü dəryayə qəfəs?

Əndəlib-çəmənü güldə olan zati-şərif,Nə əcəbdir dəgə gər cümleyi-dünyayə qəfəs.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Seyyida, aləmi-surət əgər olsaydı fəna,Ləfzlər olmaz idi dəhrdə mənayə qəfəs.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring