Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Bağışla, bilmədim biganələrlə aşinasənmiş.

Səni ayineyi-məqsud sandım rubəru durdum,Göründü əksi-surət, annadım kim, kəcnümasənmiş.

Səni Yusif bilib, verdim könül mülkündə sultanlıq,Əzizim, nuri-eynim, sən gəda oğlu gədasənmiş.

Səni üşşaq üçün söylərdim əvvəl rəhməti-həqsən,Vəli, ey mahru, sən gögdən enmiş bir bəlasənmiş.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kimin zülfünə bənd oldunsa, Seyyid,bivəfa çıxdı,Şikayət etmə bir kəsdən, özün bəxti qərasənmiş.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love