Şəbi-hicran o qədər naləvü əfğan etdim,Ta ki, çeşmi-fələki halıma giryan etdim.

Görcək ol surəti-zibanı özümdən gedibən,Surəti-halıma surət kimi heyran etdim.

Bu təmənnadə idim kim, ola can qurbanın,Şükr lillah ki, axır sənə qurban etdim.

Eylədim dərdü qəmi-hicrə ölümdən çarə,Gör nə asan bu qədər müşgülə dərman etdim.

Ta dedim aşiqinəm qəhr ilə tökdün qanım,Aşiq oldum sənə, ey mah, məgər qan etdim?!

Oldu qətlimdə pəşiman, pəşimanəm kim,Nalə ilə özüm ol mahı pəşiman etdim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. O qədər ağladım ol mah qəmindən, Seyyid,Aqibət Nuh kimi aləmə tufan etdim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love