Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi,Təni-zarımda təvan, cismdə canım yox idi.

Ölməyib hicrdə kim vəslinə yetdim, ey məh,Səxtcan olduğuma böylə gümanım yox idi.

Olmasa kimsə qəmimdən mənim agəh deyibən,Gərçi dərdim çox idi, ahü fəğanım yox idi.

Ta səhər zülfi-siyahü dəhənin yadı ilə,Yox idi şəb ki, mənim suzi-nihanım yox idi.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kakilin şövqi ilə Seyyidi-sərgəştə kimi,Dolanırdım, o səri-kudə məkanım yox idi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation